Geschiedenis

Een blik in het verleden.

Het begin

Begin 1967 besloten enkele vaste klanten van café “JACKSON“ te Meerhout onder impuls van toenmalige cafébaas en later voorzitter THOELEN CLEMENT een voetbalploeg op te richten. Na veel overleg omtrent de naamkeuze, liet Lea Ghijsbrechts ontvallen dat het toch allemaal maar krabbers waren en tot weinig in staat. Hiermee was de naam van onze toekomstige club “FC KRABBERS“ geboren. Van het toenmalige Fc Meerhout Sport kregen we de toelating onze thuis -wedstrijden op hun B terrein te spelen. Al zeer snel steeg onze ambitie omdat de resultaten buiten verwachting waren; het was dus uitkijken naar een eigen terrein. Onder leiding van een gedreven en gemotiveerde voorzitter waren we al snel een nauwelijks te kloppen ploeg. Het moest er dus wel van komen de vriendenwedstrijden vaarwel te zeggen en onze kans te wagen in competitie verband.

Competitie

Er werd gestart met één ploeg in het K.V.V.V ( Kempische Vereniging Van Vriendenclubs) We schopten het in deze bond al snel heel ver en speelde regelmatig kampioen om binnen de korste keer door te stoten naar de 1ste afdeling. Ook hier lieten de successen ons niet in de steek. Onze ploeg bestond uit een 14 tal spelers die samen een goed geolied en samenhangend geheel vormde, waarop we zowel in de competitie als zomers in de tornooien konden rekenen. Deze tornooien betekende heel wat voor ons, hier konden we ons meten met ploegen uit eigen dorp en van ver daarbuiten, soms aangevuld met spelers uit andere bonden. Het waren mooie tijden, vooral in de zomer was het puur plezier, met tientallen supporters en de spelersvrouwen die de ploeg aanmoedigden, was het iedere week feest. Na het opdoeken van het K.V.V.V. zochten wij onze weg naar het arbeidsvoetbal en sloten aan bij A.B.V. regio Mol, waar we tot op heden actief zijn. Gestart in de laagste afdeling klommen we jaar na jaar op tot in de hoogste afdeling. In 1981 werd de club een eerste maal getroffen door het overlijden van een van de pioniers en toeverlaat van de voorzitter, “RENE VAN GEEL”, dit noodzaakte ons ook op bestuurlijk vlak maatregelen te nemen. Dit was het moment om een degelijk bestuur op poten te zetten, bestaande uit 8 à 9 mensen die de club zouden leiden. Stilaan groeide het spelerspotentieel, zodat we genoodzaakt werden een 2de elftal opterichten. Na wat zoekwerk konden we enkele nieuwe spelers aanwerven, dit samen met de al wat oudere spelers van de begin periode, starten dan in 5de afdeling van het A.B.V. zowat 17 jaar geleden. Deze ploeg wist kampioen te spelen en zo in 4de afdeling terecht te komen waar het op 1 speeljaar na nog steeds verblijft. De successen bleven zich opstapelen. Meer dan eens werden door het gemeentebestuur gehuldigd voor onze prestaties, eenmaal zelfs verkozen tot sportclub van het jaar. 1992 was een donkere bladzijde in de geschiedenis, tijdens een avondje uit met zijn vrouw, overleed onverwachts onze voorzitter en oprichter van de club. Hiermee willen we onze oprechte dank uitspreken vooral wat Clement voor deze club gedaan en betekend heeft. Tevens behaalde we dat jaar de Berker Dries als eerbetoon aan de voorzitter. 1998 daar en tegen was een topjaar in de analen van FC Krabbers. Kampioen in 1ste afdeling en winst in de Supercup. Tweemaal speelde we de eindronde van de Beker van Vlaanderen, eenmaal zelfs de finale op het terrein van Berchem Sport, waar we in FC Deurne onze meerdere moesten kennen.

V.Z.W.

De volgende stap in de clubgeschiedenis was het oprichten van de v.z.w. FC Krabbers, dit om ons toe te laten op het einde van 2000 de nieuwe eeuw in te gaan als eigenaar van terrein en gebouwen en alzo het bestaan te continueren. Voor al onze leden is er jaarlijks een uitstap voorzien. Jaren lang bezochten we de Moezelstreek. Dit gekoppeld aan een wedstrijd tegen de plaatselijke club, met achteraf de gebruikelijke festiviteiten. Om eens iets anders uit te testen zijn we eens een jaartje gaan kajakken. Als een van de enige clubs zijn we trots dat onze kantine gerund wordt door de dames van de spelers onder vakkundige leiding van José Ghijsbrechts. Op heden zijn nog vier leden actief van bij de start, nl.: Rombouts Alfons, Lenaers Ludo, Thoelen Willy en toen al en nu nog achter de tapkraan José Ghijsbrechts.

2000-2001

Na jaren gesukkel met het onderhoud van ons terrein omdat dit niet onze eigendom was, werd er nu onmiddellijk werk gemaakt met de aanleg van ons terrein door een gespecialiseerde firma. Het terrein werd genivelleerd en ingezaaid. Dit was nodig omdat we tijdens de regenperiode met natte voeten stonden en vele wedstrijden moesten uitgesteld worden of het terrein werd herschapen in een modderpoel. Dit was echter nog niet DE oplossing, zodat we tijdens het seizoen 2001-2002 besloten om 1000 m drainering onder de grasmat te stoppen. Met vereende krachten van de meeste spelers en bestuur werd dit eigenhandig uitgevoerd om de kosten te drukken. Vanaf toen mogen we rekenen op een heel goed terrein.

2002 - 2003

Is andermaal een feestjaar want het 35 jarig bestaan mag zeker niet ongezien voorbij gaan. Dit vond plaats op 9 september met de nodige luister. Op voetbalgebied was dit een rustig jaar zonder uitschieters.

2003-2004

Krabbers winnen Beker van Vlaanderen tegen Vk De Zwaan uit Brugge op eigen terrein met 5-0 voor enkele honderden toeschouwers. Deze gebeurtenis valt maar weinig ploegen te beurt, en het was genieten met volle teugen. Het was een perfecte wedstrijd gespeeld door een talentrijke ploeg, die bestond uit volgende spelers ; Boeckx Hans – Beneens Bert – Maes Bert – Van De Ven Bert – Michiels Jurgen – Dumont jean-Marie – Mangelschots Filip – Cojocaru Addy – Vreys Felix – Depoorter Davy – Van Meensel Theo – Van Elven Kristof – Cuypers Joris – Greven patrick – Goffin Gert – Belmans Dennis. Deze ploeg kon vrijwel evenaren met onze ploeg uit topjaar 1998.

2004-2005

A-ploeg kan zich moeizaam handhaven in 1e afdeling. De reden ? Door de overwinning in de Beker van Vlaanderen verleden seizoen, vertrokken er dit seizoen 12 A spelers om andere oorden op te zoeken. Was de belangstelling te groot ? De enkelen die nog bleven vertrokken ook omdat dit niet van vandaag op morgen kon opgevangen worden. Hoe kon dit gebeuren?

2005-2006

A- ploeg zakt zoals verwacht uit 1e afdeling, na een jaar van zware nederlagen, te kort aan spelers (voor de A ploeg) wegens tekort aan kwaliteit van spelers uit de B-ploeg samen met een zeker vorm van weigering om voor de A ploeg te spelen. We eindigden het seizoen met amper 3 punten … Dit was de zwartste periode uit het bestaan van Fc Krabbers.

2006-2007

Fc Krabbers zetten stap terug en treden aan in 3e afdeling na het opdoeken van de A ploeg. Er blijft dus maar 1 ploeg in competitie. We eindigen op de 8e plaats. Het is wennen en roeien met de riemen die we hebben. Dit niveau waren we niet gewoon. Het bestuur gaat echter met volle overgave op zoek naar nieuwe spelers en wenst voluit de kaart jeugd te trekken. Ook dit jaar stopt ons aller José Ghysbrechts in de kantine. We bedanken haar voor 40 jaar trouwe inzet aan de club. We zullen haar missen. Maar voor haar was het genoeg geweest.

2007-2008

Weer zoals verwacht een moeilijk seizoen. Het is vechten tegen de degradatie. We kunnen ons pas redden op de voorlaatste wedstrijd. De jonge en onervaren spelers verdienen echter enkele jaartjes krediet. Toch worden de laatste 4 wedstrijden op rij gewonnen. Is dit de kentering ? Op 18 april 2008 overlijdt Mia Boons echtgenote van voorzitter Willy Thoelen, na ziekte. Mia stond steeds aan de zijde van Willy en hielp in de kantine. Voor alle Krabbers is dit een zware slag. Langs deze weg willen we Mia danken voor alles wat ze voor de Krabbers heeft gedaan. Het is alsof de goden ons niet goed gezind zijn. Dit jaar bestonden de Krabbers 40 jaar, de gebruikelijke festiviteiten werden daarom afgerond in mineur.

2008-2009

Eindelijk nog eens een seizoen zonder zorgen. Zoals de laatste wedstrijden van het seizoen 2007-2008 al deden vermoeden, werd deze positieve lijn dit jaar doorgezet. Iedereen bleef naarstig op zoek gaan naar nieuwe bruikbare spelers en het lukte. De zoektocht lag dit jaar nog steeds op de jeugd maar ook op wat meer kwaliteit onder de spelers. De resultaten bleven niet uit en we eindigden op een gedeelte 5e plaats. Voor volgend seizoen ziet het er erg goed uit. De ambitie is terug. Meer supporters die ook hun inbreng hebben, en reeds vele plannen voor volgend seizoen, dit heet motivatie. Het doet deugd. De ambitie is terug.

2009-2010

Zoals de vooruitzichten zich verleden seizoen al aanstelden, werd er dit jaar gewoon op dat elan verder gegaan. FC Krabbers kenden één van de meest succesrijke siezoenen uit hun bestaan. ALLE wedstrijden werden gewonnen (buiten één wegens uitspraak van het AVB na een stilgelegde wedstrijd). Met amper 16 tegendoelpunten waren wij ook de enige ploeg uit gans de arbeidersvoetbal-bond die deze prestaties konden neerzetten. De club draaide weer als vanouds, het bestuur deed goed werk, de spelers waren gemotiveerd, de supporters gingen uit de bol. Ook werden er talrijke werken aan het stadion uitgevoerd, waarvoor dank aan onze gulle sponsors. Er werden reclameborden rond het terrein geplaatst, opvangnetten naast het terrein nieuwe kooinetten in de doelen. Dat het hier nog niet zal bij blijven, is voor de nabije toekomst. Dit seizoen stopt ook Paula Maes in de kantine, zij was er al bij vanaf het begin, na vele jaren van trouwe hulp kan zij nu wat meer gaan genieten van haar pensioen, belangeloos heeft zij zich al dit tijd ingezet voor Fc Krabbers. Volgend seizoen treden we dus aan in 2de afdeling. Alle spelers zijn bereid te blijven en hopelijk zetten we deze opgaande trend verder in het seizoen 2010-2011.

2010-2011

Na een glorierijk seizoen 2009-2010 met de kampioenstitel voor gevolg, was het afwachten hoe het 1e seizoen in 2de afdeling zou verlopen. Al dadelijk bleek dat het niveau verschil niet te onderschatten was. We begonnen met een nul op negen, en stilaan sloop er hier en daar al wat twijfel over de goede afloop. Maar met dit potentieel aan spelers en de gezamelijke inzet van iedereen werd het tenslotte nog een fantastisch seizoen. Fier mogen wij als Krabbers ook zijn dat ons bestuur dat uit 11 gemotiveerde bestuursleden bestaat. Welke club kan dit evenaren? Enkele nieuwe spelersaanwinsten met ervaring zorgden ervoor dat er vlug een kentering kwam in de slechte seizoensstart, want onze vele langdurig gekwetste spelers moesten vervangen worden. Het seizoen werd zelfs afgesloten met slechts twee punten achter de tweede gerangschikte, dus we misten ei zo na zelfs de overstap naar 1e afdeling. Dit had wel niemand verwacht. Op 9 mei 2011 werd er van start gegaan met de renovatie van onze infrastructuur, want na 35 jaar was er dringend nood aan, wilden we het droog houden. Hygiene veiligheid en comfort komen nog altijd op de eerste plaats. Hopelijk geraken we klaar tegen de aanvang van het nieuwe voetbalseizoen. Met de inzet van iedereen moet dit zeker lukken. Krabbers blijven niet bij de pakken zitten, de ambitie is er dus zowel op sportief als extra-sportief gebied. Gesterkt door een hele schare gemotiveerde supporters hopen we volgend seizoen minstens evengoed te doen.

2011- 2012

Het voorbije seizoen kende sportief gezien minder glans dan het vorige. We verloren de eerste 5 wedstrijden, en dat het dan moeilijk ging worden om niet te degraderen was wel duidelijk. Dit seizoen passeerden door allerlei omstandigheden 26 spelers de revue. Het eindresultaat was de derde laatste plaats. Na een hele slechte start maakte de terugronde toch nog veel goed. We dachten dat we het aankonden de competitie zonder training en zonder vriendenwedstrijden aan te vatten. Dat het matchritme de eerste wedstrijden op een laag pitje stond was hiervan het resultaat, met het gekende gevolg. Er ging dit seizoen teveel aandacht naar de werken aan de infrastructuur, met te weinig motivatie, geloof en inzet in de spelers gelederen. Nu moeten we alles op de ploeg zetten. Op enkele details na zijn de werken aan de kantine beëindigd. De schrijnwerker heeft nog wat werk, maar dat zou tegen het competitiebegin moeten klaar zijn. Voor volgend seizoen verwachten we wel betere resultaten, ook enkele nieuwe beloftevolle transferts moeten hiervoor zorgen.

2012 - 2013

Nog eens een seizoen zonder zorgen. Het desastreuse seizoen van verleden jaar indachtig, deden we het dit jaar veel beter. Het werd een competitie zonder zorgen. Nooit een tekort aan spelers, meer geloof in eigen kunnen, en een betere voorbereiding waren er de basis van. Mede door de geslaagde aanwinst van enkele spelers eindigden we dit seizoen op een verdienstelijke vijfde plaats. Blijkt nog maar eens dat een geslaagde start de voorbode is van een rustiger seizoen. Het siert ons dat we al onze wedstrijden konden spelen met een vaste kern van een zestiental spelers, een type elftal dat staat er bijna, tegen volgend seizoen moet het kunnen. Sedert mei 2011 staat onze nieuwe kantine er, ondertussen hebben we niet stilgezeten en zijn we blijven werken aan de infrastructuur. Spijtig dat de laatste loodjes wat betreft de afwerking aan de kantine blijkbaar het zwaarst wegen, de schrijnwerker heeft nog wat werk, de schilder zit op hete kolen. Komaan man maak ons gelukkig. Sportief gezien moeten we volgend seizoen zeker kunnen bevestigen, misschien zit er dan wel meer in dan een vijfde plaats. Dat winnen tegen de Krabbers nog altijd een prestige kwestie is, bleek ook nu weer overduidelijk. Uit de lokale derby’s haalden we slechts 3 op 12. Dit moet beter kunnen. Wel bemoedigend is het dat wij geen “vedetten” wilden aanspreken om “de ploeg van ’t stad te worden”. Naar volgend seizoen toe: blijven werken!

2013 - 2014

Het voorbije seizoen was er een met hoogtes en laagtes, geweldig knappe prestaties wisselden af met enkele afknappers. Sportief gezien kenden wij een zorgeloos competitie verloop zonder zorgen. Een achtste plaats was ons deel, daar waar de verwachtingen toch wel een beetje hoger lagen. Maar enkele zware spelerskwetsuren met voor sommigen een lange inactiviteit noodzaakten ons de ploeg een hele tijd dooreen te gooien. Het siert onze ploeg dat we nooit in de problemen kwamen met spelers tekorten, onze kern bleek groot genoeg om alles sportief op te vangen. Regelmatig was er ook een hapje en een snapje na de wedstrijden, soms met deelname van de tegenstanders. Misschien kunnen we dit rangschikken onder de noemer team building. Met welke verwachtingen we de nieuwe competitie zullen aanvatten blijft momenteel een vraagteken, vele inkomende transferts worden er niet gemeld, vertrekkers enkelen die we slecht kunnen missen. Dus afwachten wat het worden zal.

2014 - 2015

Het jaaroverzicht van seizoen 2014-2015 kende bijna hetzelfde resultaat als het vorige. Een seizoen zonder zorgen wat het eindresultaat betreft. Daar waar we onze wedstrijden tegen de kopploegen wonnen, verloren we dan weer teveel punten in de lokale derby’s en ploegen uit de onderste regionen, blijkbaar konden we ons daarvoor niet genoeg motiveren. Om deze reden ontstonden er wel wat meningsverschillen onder de spelers, en moesten we met lede ogen aanzien hoe zowel onze jarenlange vaste keeper alsmede 4 andere spelers onze club samen in volle seizoen verlieten. Voor hen geld dus niet onze leuze “eens ne Krabber altijd ne Krabber”. Niet nalaten echter hen te bedanken voor wat zij vele jaren voor onze club hebben gedaan. Toch konden we dit verlies opvangen wegens het vaste geloof in eigen kunnen van de jongens die overbleven. Verder nog een kanttekening bij het aantal gebezigde spelers dit seizoen, het waren er weer meer dan 25, genoeg om twee ploegen in te zetten. Maar spijtig genoeg dient ook vermeld dat sommige kernspelers teveel afbelden om diverse redenen waardoor de trainers en bestuur soms in de problemen kwamen. Laat het misschien een troost zijn dat dit niet alleen bij ons zo lijkt te zijn afgaande op het aantal nieuwe aangeworven spelers tijdens het aan de gang zijnde seizoen in andere ploegen van het arbeidersvoetbal. Willen we terug aanknopen met de resultaten uit een vroeger verleden dan zullen we samen voor volgend seizoen een vuist moeten maken en pogen een vaste kern samen te stellen die nodig is om tot een homogene ploeg te komen. Laten we daar proberen aan te werken.

2015 - 2016

Met een 6e plaats als eindresultaat mogen we niet klagen, alles kan beter natuurlijk, maar het keepersprobleem koste ons wel wat punten. Gelukkig lijkt dit nu opgelost. Iedereen deed wat hij kon om tot dit resultaat te komen. Het wordt nu stilaan tijd om mee te draaien voorin de rangschikking want dat doel moet bereikbaar zijn. Als club beschikken wij over alle middelen die hier kunnen aan ten goede komen. Een nieuwe kantine, een mooie grasmat, vele meters overdekte staanplaatsen en fraaie dug-outs voor de ploegen. Een bestuur van tien leden en een sportverslaggever first class die wekelijks voor de nodige matchverslagen zorgt en tevens voor de nodige sfeer en luister. Nu nog proberen wat versterking binnen te halen. Er is momenteel potentieel genoeg, maar door omstandigheden kunnen wij niet telkens de beste spelers opstellen. Maar dit probleem is elders ook gekend denk ik. Ondertussen werd ook de trainer bedankt voor bewezen diensten van het voorbije seizoen en krijgt een andere functie binnen de ploeg, want eens ne Krabber altijd ne Krabber. Er wordt terug beroep gedaan op enkele ex-trainers die het samen als duo zullen gaan aanpakken. Wie T1 en T2 zal worden staat nog in de steigers. Het minder goede nieuw is dan weer dat we nogmaals zwaar werden getroffen door het spijtige overlijden van zowel bestuurslid Frank Vangenechten, als Christiane, echtgenote van ondervoorzitter Vital Lemmens, dit door ziekte. Een zeer zwaar verlies voor de club en vooral de nabestaanden. Volgend jaar vieren wij ons 50-jarig bestaan, dit moet een reden zijn om terug alle registers open te trekken en terug de club uit een vroeger verleden te worden. Absit invidia verbo.

2016 - 2017

Het voorbije seizoen leek wel een rollercoaster. Uiteindelijk eindigden wij op een mooie 5e plaats, met wat meeval had top drie gekund. Meer dan eens gaven wij een riante voorsprong van soms wel drie doelpunten uit handen om toch nog met een verlies geconfronteerd te worden. Dan weer wonnen wij met vele doelpunten verschil, en dan weer verloren wij met een resem doelpunten tegen onze netten. Toch moeten wij niet ontevreden zijn met dit eindresultaat. Het was een zorgenloos seizoen, nooit kwamen wij in spelersnood. Dit jaar op 13 mei vierden wij ons 50 jarig bestaan, we mochten rekenen op een 150 deelnemers, ook een delegatie van het gemeentebestuur en het Avb tekenden aanwezig. Alle spelers, ex-spelers en iedereen die met de Krabbers is en was begaan werd uitgenodigd. Zowel Fons Rombouts, Willy Thoelen en Ludo Lenaers waren er bij vanaf de start in 1967, het waren dus de pioniers, hoevelen kunnen dit palmares voorleggen? Trouwe bondgenoten al die jaren lang. Volgend seizoen moeten wij de lat sportief misschien toch wel iets hoger leggen, met dit potentieel moet het zeker lukken. We moeten wel op zoek naar een of twee terreinverzorgers, zowel Fons als Ludo hebben al een tijdje aangegeven hiermee te stoppen. Ook werd bij de Koning een aanvraag ingediend om de titel KONINKLIJK in onze clubnaam te gebruiken, momenteel wachten wij nog op erkenning. Blijkbaar neemt een en ander nogal wat tijd in beslag. Sven Raes werd dit seizoen winnaar van de Gouden schoen, een prestatie om U tegen te zeggen vooral omdat Sven gans het seizoen als doelman fungeerde. En wie had deze prestatie verwacht, temeer omdat we verleden seizoen met een keepers probleem zaten opgescheept.