KFC Krabbers

Samenvatting

Donkere wolken dreigen boven Clement Thoelen stadion!

Vandaag weer geen stap verder, integendeel, we staan op een plaats waar we in het kader van de redding niet te best vertoeven. Er moet dringend gewonnen worden. Het was weer zo een dag dat er niet veel lukte.

Na een reeks van zeven gelijke spelen, wordt het hopelijk geen rampscenario. Dit verdienen wij niet. Na de langdurig gekwetsten Rutten, Melvin,Delarbre,Vandeweyer, en ook vandaag nog Toon (familienaam?), samen met het vertrek van Ward Goos, een halve ploeg dus, is dit momenteel ons lot. Gelukkig en daarvoor proficiat aan iedereen hebben we genoeg spelers om dit wekelijks op te vangen, maar aan samenhang ontbreekt het wat, door de voortdurend wisselende opstelling. Begin er maar aan.

De wedstrijd begon echter hoopvol. Er stonden amper drie minuten op de klok vooraleer de eerste scoringskans zich aandiende. Stijn vandaag in vorm, zet zich door op links, zet voor naar Massi (vandaag weer vooraan spelend, en al weken sukkelend met een blessure) weg van zijn vertrouwde positie, trapt naast de bal. Wat een kans. 15’  actie Vinus, een hard schot op doel wordt nog naast gebokst door thuisgoalie Devid. 20’ drama voor Toon, die mis trapt zich en blijft 5’ kermend liggen, blijkbaar meniscuskwetsuur.

Het spel gaat op en neer en wij zoals bijna altijd niet de mindere ploeg, maar niets zit dit seizoen mee. De zwarte hand is ermee gemoeid, zelden meegemaakt. De scheids floot dan maar voor half tijd bij een 0-0 stand.

Vinus kwam snel terug uit de startblokken, een hard schot op doel maar weer Devid die over duwt. 58’ nu nog eens een mogelijkheid voor de thuisploeg. Voorzet Stijn op het hoofd van Niels Dewit maar ook hij kopt ongelukkig over het doel. En niet ongewoon volgt er dan een koud stortbad. Een misverstand in de thuis verdediging, de bal komt voor doel en de 0-1 is een feit. Niet onverdiend gezien het balbezit van Vinus. Dit moet ik toegeven, Vinus lijkt de laatste weken in een goede flow te zitten. Bij ons daarentegen zit alles tegen en dat ziet er niet te best uit, de komende wedstrijden tegen kopploegen in het verschiet. Gelukkig ontbreekt het ons niet aan inzet, maar daar alleen wint ge geen wedstrijden mee.

72’ handsspel in de backline van de thuisploeg en strafschop gefloten door een wisselvallige ref. Maar superman Devid pakt hem met een mooie duik. 75’ en weer van dat de ref fluit weer voor strafschop wegens vermeend handsspel, daar waar een verdediger die op de grond lag en de bal tegen zijn arm kreeg aangeschoten. Ditmaal beland de bal nog in doel spijts weer een tussenkomst van Devid. En 0-2. 75’ het wordt stilaan tijd om er iets aan te doen, en we speelden meer aanvallend ook omdat Vinus met nog een kwartier te gaan zich wat terugtrok. Hoekschop voor de Krabbers, Stijn neemt hem, maar Massi kopt in het zijnet. En hier nu is het de scheids die de hoofdrol naar zich toe trekt. De bal beland duidelijk op de arm van een tegenstrever in de backlijn, maar de scheids zegt dat de verdediger beide handen voor zijn lichaam had. Ergernis alom en geen strafschop nog erbij. Dit had nog een ommekeer in de wedstrijd kunnen zijn gezien we het laatste kwartier het spel naar ons toe trokken.

Uiteindelijk scoren we toch nog de 1-2, het is Seppe onze meestal eenzame spits die enkele pionnen opzij zet en mooi binnentrapt. Verder geraken we echter niet meer.  Deze fel betwiste wedstrijd werd vandaag nog eens geleid door een “echte” ref maar die bakte er niet veel van.

Besluit; met de moed der wanhoop dan maar wachten op een kentering voor de komende wedstrijden. Hopelijk zit het rampzalige seizoen ons dan toch nog eens mee, de afstand met onze voorgangers is maar enkele punten.

Ludo.